ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Pramuan Kot Mai 2466-11-11 (1).djvu/15

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๖ - ๒๔๖๖.pdf/139)
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๖๖
เล่ม ๔๐น่า ๑๕
ราชกิจจานุเบกษา

มาตรา๕๕บุคคลซึ่งศาลได้แสดงว่าเปนคนวิกลจริตดังนั้นแล้ว ถ้าทำการใดแต่ลำพังตน ไม่มีผู้แทนโดยชอบธรรมอนุมัติด้วยไซร้ การนั้นย่อมเปนโมฆียะ

มาตรา๕๖การใด ๆ อันบุคคลผู้ซึ่งศาลไม่ได้แสดงว่าเปนคนวิกลจริตได้ทำลง ย่อมเปนอันสมบูรณ์ เว้นเสียแต่พิศูจน์ได้ว่าการเช่นว่านั้นได้ทำในเวลาผู้นั้นมีจริตวิกล และผู้มีกรณีอีกฝ่ายหนึ่งได้รู้แล้วว่าผู้ทำเปนคนวิกลจริตด้วยดังนี้ การนั้นจึงเปนโมฆียะ

มาตรา๕๗เมื่อการอันบุคคลวิกลจริตได้ทำลงเปนโมฆียะไซร้ เฉภาะแต่บุคคลซึ่งกล่าวต่อไปนี้จะร้องขอให้เพิกถอนฤๅให้สัตยาบันการเช่นว่านั้นได้ คือ

(๑)ผู้แทนโดยชอบธรรมของบุคคลผู้วิกลจริต

(๒)บุคคลนั้นเอง เมื่อหายวิกลจริตแล้ว

(๓)ทายาทของผู้วิกลจริต

มาตรา๕๘สิทธิที่จะร้องขอให้เพิกถอนการอันเปนโมฆียะซึ่งบุคคลผู้วิกลจริตได้ทำไปนั้น ย่อมระงับสิ้นไปโดยอายุความมีกำหนดห้าปีนับแต่วันที่ได้ทำการเช่นว่านั้น แต่กระนั้นก็ดีกำหนดอายุความนี้ยังฟังไม่ได้ว่ายุติจนกว่าจะล่วงไปปีหนึ่ง