เมื่อพระยาพหลพลพยุหเสนา ลาออกจากราชการแล้ว ได้มีตำรวจมาล้อมอยู่รอบ ๆ บ้าน เพื่อคิดจะทำร้ายพระยาพหลพลพยุหเสนา ตามแผนการที่วางไว้ ในระหว่างนั้นพระยาทรงสุรเดช ได้ไปบอกพระยาพหลพลพยุหเสนา ว่าถ้าใครเขามาชวนทำอะไรซึ่งเกี่ยวข้องแก่การบ้านการเมืองอีก อย่าให้ทำต่อไป พระยาพหลพลพยุหเสนาก็รับปาก แต่เมื่อมีตำรวจมาล้อมและมีคนจะมาทำร้ายเช่นนี้ พระยาพหลพลพยุหเสนา จึงรู้สึกว่าจะต้องมีภัยแน่ จะหนีไปก็ไม่ได้เพราะมีเงินติดตัวอยู่เพียง ๒๗ บาท จึงได้เชิญหลวงชำนาญยุทธศิลป์กับหลวงอำนวยสงครามมาที่บ้านแล้วเล่าเรื่องราวดั่งกล่าวแล้วให้ฟัง และขอความช่วยเหลือด้วย แต่หลวงชำนาญยุทธศิลป์บอกว่ามีทหารอยู่ในบังคับคนละกองพันเท่านั้นสู่เขาไม่ได้ ได้แนะนำให้ไปทาบทามหลวงพิบูลสงคราม ในที่สุดพระยาพหลพลพยุหเสนา จึงได้ไปตามหลวงพิบูลสงครามมาและเล่าเรื่องราวที่กล้าวแล้วให้ฟัง หลวงพิบูลสงครามว่ารู้เรื่องหมดแล้ว รับว่าจะช่วยเหลือและขอให้พระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นผู้นำยึดการปกครองอีกครั้งหนึ่ง ชั้นแรกพระยาพหลพลพยุหเสนาไม่ยอมรับ เพราะได้รับปากพระยาทรงสุรเดชแล้ว แต่หลวงพิบูลสงครามอ้อนวอนขอให้พระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นผู้นำอีกครั้งหนึ่งเถิด พระยาพหลพลพยุหเสนาจึงรับว่าจะเป็นผู้นำโดนเห็นว่าเป็นการป้องกันตัว ทั้งเวลานั้นพระยาทรงสุรเดชและพระประศาสน์พิทยายุทธก็หนีไปแล้ว ส่วนพระยาฤทธิ์อัคเนย์ได้มาบอกกับพระยาพหลพลพยุหเสนาว่าให้หนีไปเสียอย่างพระยาทรงสุรเดชและพระประศาสน์พิทยายุทธ พระยาพหลพลพยุหเสนาบอกว่าไม่มีเงิน พระยาฤทธิ์อัคเนย์จึงไปเอาเงินเดือนของพระยาพหลพลพยุหเสนาที่ค้างอยู่ ๒๐๐ บาทเศษมาให้ การที่พระยาฤทธิ์อัคเนย์มาทำเช่นนี้เป็นกลอุบายอย่างหนึ่งเพื่อให้พระยาพหลพลพยุหเสนาไปเสียให้พ้น
เมื่อยึดอำนาจการปกครองวันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๗๖ แล้ว พระปกเกล้าฯ ได้ทรงตั้งให้พระพยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรีอีก ชั้นแรกไม่ยอมรับโดยอ้างว่าไม่มีความรู้ แต่พระปกเกล้าฯ ขอร้องให้รับจึงยอมรับเป็นเพียง ๑๕ วัน ครั้น
