หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๑๐
| ฤทัย เมื่อครั้งไรจะพ้นข้อทรมาน ถึงเดือนสิบเห็น |
| กันเมื่อวันสารท ใส่อังคาศโภชนากระยาหาร กระยา |
| สารทกล้วยไข่ใส่โตกพาน พวกชาวบ้านถ้วนหน้ามา |
| ธารณะ เจ้างามคมห่มสีชุลีนบ แล้วจับจบทัพพีน้อม |
| ศีศะ หยิบเข้าของกระยาสารทใส่บาตรพระ ธารณะ |
| เสร็จสรรพกลับมาเรือน พอลับเนตรเชษฐาอุราร้อน |
| แสนอาวรณ์โหยไห้ใครจะเหมือน ไม่รู้ที่จะวานใครไป |
| ตักเตือน ให้มาเยือนเยี่ยมพี่ถึงที่นอน ถ้าเข้าชิด |
| อิดออดจะกอดรัด สอดสำผัศเคล้นทรวงดวงสมร |
| แม้นข่วนหยิกพลิกหันจะกันกร ทำแง่งอนพี่จะง้อให้ |
| ท้อใจ จะเป่าด้วยคาถามหาเสน่ห์ อิธะเจทำผงให้ |
| หลงใหล โอ้ยามนี้โฉมตรูก็อยู่ไกล ทำไฉนจะได้ |
| มิตรมาชิดเชย ขอเชิญเทพทุกสถานพิมานสถิตย์ |
| ช่วยเตือนมิตรให้มาเยือนอย่าเชือนเฉย อย่าให้เรียม |
| คอยท่าอยู่ช้าเลย ไม่ได้เชยนุชนงค์ฉันคงตาย อัน |
