หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๒๖
| จะสู่ขอสารพัดก็ขัดสน จะกระโจมโถมเอาเราก็จน |
| ครั้นจะทนอยู่เล่าเราก็ทุกข์ ไม่ได้ตามความรักเลย |
| สักท่า ทุกทิวาราตรีไม่มีศุข อุราเราร้อนเริงดังเพลิง |
| ลุก จะบากบุกเข้าไปอย่างไรดี นึกจะแต่งศุภสาร |
| เปนการลับ ก็คิดกลับกลัวน้องจะหมองศรี ไม่เหมือน |
| พบภักตราได้พาที ต้องอารีรักไว้แต่ในใจ จะริเรื่อง |
| ร่ำว่าก็น่าเกลียด ฉันขี้เกียจอธิบายน้ำลายไหล สำหรับ |
| โลกย์โศกศัลย์ทุกวันไป กว่าจะได้พบพานก็นานครัน |
| จะขอลาน้องน้อยกลอยสวาดิ์ แรมนิราศราวป่าพนา |
| สัณฑ์ เปนดาบศทรงพรตพรหมจรรย์ ไปสวรรค์ |
| นิพพานสำราญกาย ในชาตินี้บุญพี่นี้น้อยแล้ว เห็น |
| คลาศแคล้วคลาเคลื่อนไม่เหมือนหมาย มีแต่ทุกข์ |
| ระทมทับให้อับอาย เปนผู้ชายสิ้นคิดอนิจจัง เรื่องก็จบ |
| ครบปีเดือนสี่สิ้น ใครอย่านินทาว่าลับหลัง เอาเรื่องรัก |
| ชักเหตุเทศน์ให้ฟัง พอเอวังก็มีเท่านี้เอง ฯ |
