หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (1).djvu/173

พระไอยการพรมศักดิ^[1]

จักกล่าวลักษณมูลคดีวิวาทอันเกิดความด้วยพิกัดกระเสียรอายุศม ชาย
หญิง $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ อันตั้งอยู่ใน ปถม
มฌิม
ปัดฉิม $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$ ไวยโดยบาฬีคำภีรพระธรรมสาตรว่า อคฺฆาปนายู เปนต้นด่งงนี้ มีอรรถาธิบายดั่งกล่าวมาแล้ว แต่นี้จสืบสาขคดี คือกิ่งความ ตามพระราชบัญญัติอันบูราณราชกระษัตรทรงพระราชวินิจฉัยตามคำภีรพระธรรมสาสตรจัดเปนบทมาตราสืบ ๆ มาดั่งนี้

1

จุลศักราช ๙๕๕ ศกกุกกุฏสังวัจฉระเชษฐมาศกาลปักขเอกาทัศมีดิดถียังพุทธวาระกาลบริเฉทกำหนด จึ่งพระบาทสมเดจเอกาทศรฐอิศวรบรมนารถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัวผู้ทรงทศพิทราชธรรมอนันตสมภาราดิเรกเอกอุดมบรมพุทธางกูรจุลจักรพรรดิธรรมธิกกราชาธิราชเจ้าผู้ทรงพระคุณอันมหาประเสริฐ เสดจณพระธินั่งมงกุฏพิมานโดยบูรรภาภิมุกขสุวรรณมหาปราสาท จึ่งพญายมราชอินทราธิบดีศรีโลกากรทันทรากรมพระนครบาลอภัยพิริยบรากรมภาหุกราบบังคมทูลพระกรรุณาว่า ข้าพระพุทธิเจ้าหมื่นยอดทองใช้อี่เกิดผู้ทาษนำแขกไปฟันดิน แลลูกชายอี่เกิดอยู่ณบ้านหมื่นยอดทองเอาลูกอี่เกิดใส่เก้าอี้ไปตั้งไว้ ลูกอี่เกิด

---

1. ฉะบับหลวงสูญหายทั้งสามฉะบับ จึงพิมพ์ตามฉะบับรองทรง

ม.ธ.ก.