หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๗
| ฟังสำเนียงถอนใจเพียงใจล่ม |
| เคยยินเสียงประโคมขานสำราญรมย์ |
| โอ้ครั้งนี้มาระงมแต่เสียงนก |
| แสนทุเรศเวทนานิจาเอ๋ย |
| นี่ใครเลยจะเลงเห็นในอก |
| ได้ระกำช้ำใจมาหลายยก |
| หวังจะป้องปิดปกให้พ้นไภย |
| มิให้หมู่พาลาอาธรรม์ |
| มาย่ำยีเขตรขัณฑ์บุรีได้ |
| จึงสู้สละรักหักใจ |
| มาทนเทวศอยู่ไกลเอกา |
| ถึงบำหรุเหมือนพี่บำราศรัก |
| ให้อักอ่วนครวญใคร่อาไลยหา |
