หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๘
| ครั้นลุราชบุรีภิรมยา |
| ที่อาทวาหักอารมณ์ค่อยสมประดี |
| จึงรีบรัดจัดหมู่โยธา |
| ให้อยู่รักษาบุรีศรี |
| ครั้นอรุณเรืองแรงแสงรวี |
| ก็จรลีนาเวศทุเรศจร |
| ด่วนเดินทางโดยทางชลมารค |
| แสนลำบากด้วยร้างแรมสมร |
| กระหายหิวหวิวใจให้อาวรณ์ |
| แต่ข้อนข้อนขุ่นเข็ญเปนนิรันดร์ |
| ถึงท่าราบเหมือนพี่ทาบทรวงถวิล |
| ยิ่งโดยดิ้นโหยหวนครวญกระสัน |
| ด้วยได้ทุกข์ฉุกใจมาหลายวัน |
