ทันทีที่ผูกขาดตำแหน่งในการแสดงออกมูลค่าของโลกแห่งสินค้าได้สำเร็จ จะกลายเป็นสินค้าเงินตรา และทันทีที่กลายเป็นสินค้าเงินตราแล้วเท่านั้น รูป IV ถึงจะแตกต่างจากรูป III รูปมูลค่าทั่วไปแปลงเป็นรูปเงินตรา
การแสดงออกมูลค่าสัมพัทธ์เรียบง่ายของสินค้าหนึ่ง เช่นผ้าลินิน เป็นสินค้าซึ่งทำหน้าที่สินค้าเงินตราแล้ว เช่นทองคำ คือรูปราคา ดังนั้น „รูปราคา“ ของผ้าลินินคือ:
ผ้าลินิน 20 หลา ทองคำ 2 ออนซ์
หรือหากทองคำ 2 ออนซ์ทำเป็นเหรียญ 2 ปอนด์สเตอร์ลิง
ผ้าลินิน 20 หลา 2 ปอนด์สเตอร์ลิง
การทำความเข้าใจรูปเงินตรายากที่การทำความเข้าใจรูปสมมูลทั่วไป หรือรูปมูลค่าทั่วไปโดยรวมรูป III รูป III คลายกลับเป็นรูป II รูปมูลค่าแบบขยาย ซึ่งประกอบด้วยรูป I: ผ้าลินิน 20 หลา เสื้อคลุม 1 ตัว หรือ สินค้า หน่วย สินค้า หน่วย รูปมูลค่าเรียบง่ายจึงเป็นคัพภะของรูปเงินตรา
แวบแรก สินค้าดูเป็นสิ่งที่ชัดเจนและธรรมดา วิเคราะห์แล้วเผยว่าเป็นสิ่งที่ซับซ้อน เต็มไปด้วยความหยุมหยิมทางอภิปรัชญาและความตลบตะแลงแบบเทววิทยา เท่าที่เป็นมูลค่าใช้สอย ก็ไม่มีอะไรเร้นลับ ไม่ว่าผมจะพิจารณาจากมุมมองการสนองความต้องการมนุษย์ด้วยสมบัติของมัน หรือการได้สมบัติเหล่านั้นมาแต่แรกในฐานะผลผลิตแรงงานมนุษย์ เห็นอยู่ทนโท่ว่ามนุษย์แปรรูปวัสดุธรรมชาติในทางที่เป็นประโยชน์แก่ตนด้วยกิจของตน รูปของไม้เป็นต้นเปลี่ยนเมื่อทำเป็นโต๊ะ อย่างไรก็ดี โต๊ะก็ยังเป็นไม้ เป็นสิ่งธรรมดาทางโลก แต่ทันทีที่ขึ้นเป็นสินค้า ก็แปลงตัวเป็นสิ่งเหนือโลกทางโลก ไม่ได้แค่ยืนบนขาตั้งพื้น แต่ยังยืนกลับหัวต่อหน้าสินค้าอื่นทั้งหมด วิวัฒนาการความคิดประหลาดขึ้นจากสมองไม้ ให้ลุกขึ้นมาเต้นเองยังพิสดารไม่สู้[1][a]
ลักษณะเร้นลับของสินค้าจึงไม่ได้เกิดจาก
- ↑ เราจำได้ว่าทั้งเครื่องกระเบื้องจีนทั้งโต๊ะเริ่มเต้นกัน ในตอนที่โลกดูหยุดนิ่ง —— เพื่อกระตุ้นที่เหลือ
- ↑ ในย่อหน้านี้ มาคส์เอ่ยถึงกระแสการเข้าทรงหมุนโต๊ะ (table-turning) ในยุโรปต้นคริสต์ทศวรรษ 1850 (บรรณาธิการ Marx/Engels Collected Works) และในหมายเหตุนี้ พูดถึงกบฏไท่ผิงในประเทศจีน China ในภาษาเยอรมันยังหมายถึงเครื่องถ้วยจีนด้วย (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)
