ถ้าท่านอยากไปลอนดอนจากกลาสโกว์ ท่านจะนั่งรถไฟหวานเย็นบริการสังคม ไมล์ละเพนนี คลานชั่วโมงละสิบสองไมล์ก็ได้ แต่ท่านก็ไม่ เวลามีค่า ท่านซื้อตั๋วรถด่วน ไมล์ละสองเพนซ์ สี่สิบไมล์ต่อชั่วโมง แน่ล่ะครับ อเมริกันชนเขานิยมจ่ายราคารถด่วนและถึงด้วยความเร็วรถด่วน” พ่อค้าเสรีชาวสกอตตอบไม่ออก
การคุ้มครอง เพราะเป็นปัจจัยเทียมสำหรับผลิตผู้ผลิต จึงไม่เพียงดูมีประโยชน์ต่อชนชั้นนายทุนที่ยังพัฒนาไม่สมบูรณ์ซึ่งยังต้องต้องต่อกรกับระบอบศักดินาอยู่เท่านั้น แต่ยังจะอุ้มชนชั้นนายทุนกำลังโตในประเทศที่ไม่เคยพบระบอบศักดินาอย่างอเมริกา แต่กลับพัฒนามาถึงจุดนั้นเนื่องด้วยความจำเป็นต้องเปลี่ยนผ่านจากเกษตรกรรมมายังอุตสาหกรรม ในสถานการณ์เช่นนี้ อเมริกาตัดสินใจเลือกการคุ้มครอง นับจากนั้นมา ยี่สิบกับอีกห้าปีผ่านไปจากตอนที่ผมได้สนทนากับเพื่อนร่วมทาง และหากผมพูดไม่ผิด การคุ้มครองทำภารกิจให้อเมริกาสำเร็จแล้ว และบัดนี้ก็จะกลายเป็นเหตุรำคาญ
ผมมีทัศนะนี้มาเป็นเวลาหนึ่ง ประมาณสองปีก่อน ผมบอกกับชาวอเมริกันที่สนับสนุนการคุ้มครองผู้หนึ่ง “ผมแน่ใจว่าถ้าอเมริกาหันมาทำการค้าเสรี สิบปีก็เอาชนะอังกฤษในตลาดโลกได้แล้ว”
อย่างดีที่สุด การคุ้มครองเป็นเกลียวตัวหนอน ไม่รู้จะจบตรงไหน เมื่อคุ้มครองอุตสาหกรรมหนึ่ง ก็ทำร้ายอุตสาหกรรมอื่นไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม เลยต้องคุ้มครองพวกเขาด้วย ทำแบบนี้ก็ทำร้ายอุตสาหกรรมแรกอีก ก็ต้องชดเชย แต่การชดเชยก็ส่งผลต่อสาขาอื่นทั้งหมด ทำให้มีสิทธิขอชดเชยต่อ
