เมื่อจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น ถ้านำเข้าข่าวต่างประเทศไม่ได้ ก็บังคับให้ต้องเพาะปลูกบนพื้นที่ซึ่งขาดความอุดมสมบูรณ์ เพิ่มต้นทุน ผลิตผลก็แพงขึ้นตาม ข้าวที่เก็บเกี่ยวมาเป็นที่ต้องการทั้งหมดและจะขายออกจนหมด ราคาของทั้งหมดก็จะต้องถูกกำหนดตามราคาของผลผลิตจากดินที่ด้อยกว่า ส่วนต่างระหว่างราคานี้กับตุ้นทุนการผลิตจากดินที่คุณภาพสูงกว่าคือค่าเช่าที่ต้องจ่ายเพื่อแลกกับการได้ใช้ที่ดินที่ดีกว่า ดังนั้น หากเลิกกฎหมายข้าวแล้วราคาข้าวตกลง และหากค่าเช่าตกลงตามมาด้วย ก็เพราะว่าจะไม่มีการเพาะปลูกบนดินที่ด้อยกว่าแล้ว ค่าเช่าที่ลดลงจึงจะทำลายเกษตรกรผู้เช่าบางส่วนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ข้อสังเกตเหล่านี้เป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้เข้าใจคำพูดของนายเกร็ก
“เกษตรกรรายย่อย” เขากล่าว “ที่ไม่สามารถประคองตัวด้วยการทำเกษตรก็จะต้องหาที่พึ่งในภาคอุตสาหกรรม ส่วนเกษตรกรผู้เช่ารายใหญ่นั้น ไม่มีทางพลาดทำกำไรจากแผนการนี้: ถ้าเจ้าของที่ดินไม่ถูกบังคับให้ต้องขายที่ให้ในราคาถูก ก็ต้องทำสัญญาเช่าระยะยาวมาก เกษตรกรผู้เช่าก็จะสามารถเพิ่มการลงทุนในไร่นา การใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่ และการประหยัดแรงงาน ซึ่งก็ยิ่งถูกลงเพราะค่าจ้างจะลดลงโดยทั่วไป อันเป็นผลโดยตรงจากการเลิกกฎหมายข้าว”
ดร. เบาว์ริง มอบความศักดิ์สิทธิทางศาสนาให้เหตุผลเหล่านี้ด้วยการป่าวประกาศในการประชุมสาธารณะว่า “พระเยซูคริสต์คือการค้าเสรี และการค้าเสรีคือพระเยซูคริสต์”
เห็นได้ชัดว่าคำพูดที่ขัดแย้งกันทั้งหมดนี้ไม่ได้คิดมาเพื่อเปลี่ยนใจให้กรรมกรอยากกินขนมปังราคาถูก
