หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
พระไอยการลักษณภญาน[1]
จะกล่าวซึ่ง[2] ลักษณอันชื่อสักขินั้น มีบาฬีว่า
- โย จายํ ปิ สจฺจภูโต ยุตฺโต สกฺขิ ติ นามโก
- โส ปิ ธมฺโม วิวาทานํ กงฺขฉินฺทนิทสฺสโน
แปลว่า โย จ อยํ ธมฺโม อันว่าสภาวะอันใด สจฺจภูโต รู้มีสภาวะเหนได้ยินโดยจริง กงฺขฉินฺทนิทสฺสโน อันสำแดงซึ่งข้อความให้ขาดสงไสย วิวาทานํ แห่งชนทังหลายผู้วิวาทกัน โส ปิ ธมฺโม แม้นอันว่าสภาวะนั้น สกฺขิ ติ นามโก มีชื่อ ๆ ว่าสักขิคือพญาน ยุตฺโต ก็ควร
อนึ่งสาขคดีอันมีโดยคำภีรพระธรรมสาตรอันสมเดจ์บรมราชกระษัตรบันญัติจัดเปนบทมาตราสืบ ๆ กันมาดั่งนี้
ศุภมัศดุ ศักราช ๑๘๙๔ พยักฆสังวัจฉะระเชษฐมาเสกาลปักเขเอกาทศมีดิดถียังอาทิตยวาระ พระบาทสมเดจ์พระรามาธิบดีศรีสุนธรบรมนารถบรมบพิตรพระพุทธิเจ้าอยู่หัว ผู้ผ่านกรุงเทพมหานครบวรทวาราวะดีศรีอยุทธยามหาดิหลกภพนพรัตนราชธานีบุรีรมยอุดมมหาสถาน ทรงทศพิทราชธรรมอันประเสริฐ เสดจ์สถิตยณะพระธินั่งรัตนสิงหบัญชรมหาปราสาท พร้อมด้วยหมู่มาตยาภิมุกขมนตรีกระวีชาติราชปโรหิตตาจารย
ม.ธ.ก.
