ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/3

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
พระไอยการลักษณผัว
เมีย
[1]

ในลักษณผัวเมียนี้มีบาฬีในคำภีรพระธรรมสาตรกล่าวดั่งนี้ ชายมฺปติกสฺส วิปตฺติเภทา แปลเนื้อความว่า วิปฺตติเภทา อันว่าปรเพทแห่งผัวเมียอันจะบังเกิดอธิกรเปนมูลวิวาทต่าง ๆ นักปราชพึง[2] รู้โดยสาขะคดี[3] มีประการอันมาก อันบุราณราชกระษัตรมีพระราชบัญญัติจัดเปนบทมาตราสืบ ๆ มาดั่งนี้

ศุภมัศดุะ ๑๙๐๔ ศกชวดนักสัตวเดีอน ๑๑ ขึ้น ๕ ค่ำจันทวาระ มีพระราชโองการมานะพระบันทูลพระราชอาาสมเดจพระเจ้ารามาธิบดีศรีบรมจักรพรรดิราชาบพิตรเปนเจ้าอยู่หัวให้ตราพระราชกฤษฎิกาบัญญัติคำนับเผดิยงแก่เสนาพฤฒามาตยราชมนตรีภิริโยธามุขทุกกระทรวงทบวง[4] การทหาร[5] พลเรีอนซ้ายขวาประชาราษฎรทังหลายสมสังกัดพรรคอันมีในแว่นแคว้นพระนครศรีอยุทธยามหาดิหลกภพนพรัตนราชธานีบุริรมย ตั้งแต่นี้สืบไปเมื่อหน้า


  1. เขียนเป็นสองเล่ม เล่ม ๑ นี้เหลือฉะบับหลวงแต่ฉะบับเดียว คือ L10.1 กับฉะบับรองทรง
  2. ต้นฉบับ: พึ่ง
  3. ต้นฉบับ: คติ
  4. ต้นฉบับ: ทบอง
  5. ฉะบับรองทรง: ฝ่ายทหาร
ม.ธ.ก.