เนื้อความนั้นก่อน ถ้าเปนการเรว ให้จดหมายไว้ก่อน จึ่งให้สั่งไป แล้วให้เอาเรื่องราวนั้นให้เจ้ากรมปลัดกรมกราบทูลพระกรุรณาฯ ฉลอง
รับสั่งให้ไว้ณวัน ๕ ๒+ ๒ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๒๖ ปีมะโรงฉ้อศก
อนึ่งมีกฎให้ไว้แก่กระลาการว่า ถ้าโจทจำเลยนัดชี้สองสถาน แลผัดส่งคนทรัพยสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ถ้าแลขาดนัดขาดผัดถึงสามครั้ง จึ่งให้กระลาการรับเอาถ้อยคำนั้นว่ากล่าว ถ้าแลโจทจำเลยนัด ถาม
เดิรเผชิญ
ชี้ขาด ครั้นถึงนัด ถ้ามาบอกนัดว่าป่วยเจบประการใด ให้ผู้มาบอกนำไปชันณะสูดดู ถ้าสมดั่งมาบอกแล้ว ให้ทุเลาไปใหม่ ถ้าทุเลาแล้วมิได้มา ให้เอาเนื้อความเปนแพ้ตามพระอายการ
กฎให้ไว้ณวัน ๔ ๑๕+ ๕ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๒๗ ปีมะเสงสัพศก
๕ อนึ่งมีกฎให้ไว้แก้ลูกขุนณะสานหลวงว่า ราษฎรผู้มีอัถะคดีเปนความแก่กัน ย่อมท้วงติงทุเลานอกสำนวรเปนกระเบียดกระเสียน พิภากษาให้ปรับเปนสีนไหมพิไนย ต้องปรับนอกสำนวร ได้ความยากแค้นนัก แต่นี้สืบไปเมื่อหน้า ถ้าโจทจำเลยท้วงติงทุเลาเปนแต่กระเบียดกระเสียน มิได้ตัด
