หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (3).djvu/74

๖๓

กฎ ๓๖ ข้อ

---

11

๑๑ อนึ่งมีกฎให้ไว้แก่กระลาการผู้พิจารณาความ อย่าให้ลำเอียงเข้าด้วยฝ่ายโจทจำเลย^[1] แลอำยวนความไว้ให้ช้า ให้พิจารณาให้แล้วแต่ใน ๓ เดือน ถ้าพญาณอยู่ไกลทาง ๑๕ วันเดือนหนึ่ง ให้กฎหมายตามใกล้แลไกล อย่าให้ล่วงพ้นอายุความตามระยะทาง ใกล้
ไกล $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ นั้นได้

อนึ่งโจทหาจำเลยแก้นั้น ให้ว่าแต่ตามจริง อย่าให้เอาเท็ษมาหามาแก้ ถ้ามิทำตามพระราชกำหนดกฎหมาย จะเอาตัวเปนโทษ

กฎให้ไว้ณวัน ๓ ๑๑+ ๑๑ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๔๘ ปีฃาลอัถฐศก

12

๑๒ อนึ่งมีกฎให้ไว้แก่ขุนอาชาจักราชปลัดว่า ราษฎรเปนกุลียุก มิใช่พี่ว่าพี่ มิใช่น้องว่าน้อง แลแอบอ้างว่าเปนญาติพี่น้อง เข้าหาความตางแก้ความตาง แต่งหนังสือร้องฟ้องให้ราษฎรหาความแก่กัน แลคิดอ่านให้ถ้อยคำแก่ราษฎรนั้น ให้พิจารณาสืบสาวเอาตัวให้ได้ จะเอาตัวเปนโทษส่งเข้าคุกส่งลงสำเภาส่งเปนหัวสิบช้าง ให้ขุนอาชาจักราชปลัดทำตาม

กฎให้ไว้ณวัน ๖ ๑+ ๖ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๔๙ ปีเถาะนพศก

---

1. ก: ฝ่าย โจท
   จำเลย $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$

ม.ธ.ก.