กระลาการอื่นให้พิจารณา ถ้าหากันติดพันพระราชทรัพยเปนหลวง ให้คัดเนื้อความกราบทูลพระกรรุณา
อนึ่งถ้าราษฎรฟ้องร้องหาความแก่กันด้วยเนื้อความสิ่งใด[1] ๆ กระลาการยังไปได้ถามต่อกัน ฝ่ายข้างจำเลยไปฟ้องร้องเหนือฟ้องโจท อย่าให้กระลาการเอาเนื้อความในฟ้องจำเลยถามโจทกลับเปนจำเลย แลให้กระลาการเอาเรื่องเนื้อความโจทฟ้องก่อนนั้นแต่งรวางไปให้ปรับจำเลยซึ่งยังมิได้แก้ฟ้องก่อนกลับมาฟ้องเมื่อภายหลังเหนือฟ้องนั้น ถ้าปรับมาเปนประการใด ให้กระลาการทำตามกฎ
กฎ[2] ให้ไว้ณวัน ๓ ๑๐ + ๗ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๗๓ ปีเถาะตรีนิศก
๒๑ อนึ่งมีกฎให้ไว้ว่า ด้วยใช้ผู้ถือตราไปเอาคู่ความณะหัวเมืองแลแขวงจังหวัดนั้น ให้เอาค่าเชีงเดีร |๑| ถ้าไปถึงเมืองอินเมืองพรหมเมืองสิงฆเมืองนนเมืองทนเมืองนครไชศรีเมืองนครนายกเมืองสุพันเมืองประจิม ให้เอาค่าเชิงเดิร |๒| ถ้าไปถึงเมืองไชนาถเมืองสรรค[3] เมืองเพชบุรียเมืองฉเทริงเทรา ให้เอาค่าเชิงเดิร |๒| ถ้าไปถึงเมืองนครสวรรคเมืองนครราชสีมาเมืองพิจิตรเมืองกุยเมืองปรานเมืองจันทบูนเมืองกาญบุรียเมืองศรีสวัด ให้เอาค่าเชิงเดิร |๒|๒ ถ้าไปถึงเมืองพิศนุโลก
