ประชุมกาพย์เห่เรือ (2460)/บทเห่ 3
ดูฉบับอื่นของงานนี้ที่ กาพย์เห่เรือ (รัชกาลที่ 5)
พระราชนิพนธ์รัชกาลที่ ๕
| ๏พิศภักตร์ภักตร์ผ่องผุด | งามบริสุทธเล่ห์จันทร | |
| พิศเนตรเนตรยิ่งศร | รอนจิตรซ้ำล้ำเหลือคม | |
| ๏พิศขนงวงดังวาด | นาสิกผาดพองามสม | |
| พิศปรางปรางน่าชม | ปรางทองเปรียบไม่เทียบทัน | |
| ๏พิศโอษฐโอษฐแฉล้ม | ยามยิ้มแย้มเห็นไรฟัน | |
| ดำขลับยับเปนมัน | ผันปากเยื้อนเอื้อนอายองค์ | |
| ๏พิศกรรณกรรณบางเรียบ | สันทัดเทียบกลีบบุษบง | |
| พิศสอสอระหง | ทรงงามสรรพรับอังษา | |
| ๏พิศถันถันเต่งตั้ง | ดูดุจดังดอกปทุมา | |
| คล้ายคล้ายชายไนยนา | น่าใคร่ต้องลองเลียมลวน | |
| ๏งามกรอ่อนโอนหัดถ์ | งามนิ้วทัศนขานวล | |
| กรีดกรายชายกระบวน | ชวนใจพี่นี้มาดหมาย | |
| ๏เอวอ่อนท่อนเพลากลม | สูงต่ำสมพอควรกาย | |
| ผิวผ่องดังทองพราย | สายสุดสวาดิบาดตาเรียม | |
(บาทส่งท้ายอิกบาทหนึ่งจำไม่ได้)
