ประมวลกฎหมายอาญา

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สารบาญ
ประมวลกฎหมายอาญา

ภาค ๑ บทบัญญัติทั่วไป มาตรา
ลักษณะ ๑ บทบัญญัติที่ใช้แก่ความผิดทั่วไป
หมวด ๑ บทนิยาม
หมวด ๒ การใช้กฎหมายอาญา ๒–๑๗
หมวด ๓ โทษและวิธีการเพื่อความปลอดภัย
ส่วนที่ ๑ โทษ ๑๘–๓๘
ส่วนที่ ๒ วิธีการเพื่อความปลอดภัย ๓๙–๕๐
ส่วนที่ ๓ วิธีเพิ่มโทษ ลดโทษ และการรอการลงโทษ ๕๑–๕๘
หมวด ๔ ความรับผิดในทางอาญา ๕๙–๗๙
หมวด ๕ การพยายามกระทำความผิด ๘๐–๘๒
หมวด ๖ ตัวการและผู้สนับสนุน ๘๓–๘๙
หมวด ๗ การกระทำความผิดหลายบทหรือหลายกระทง ๙๐–๙๑
หมวด ๘ การกระทำความผิดอีก ๙๒–๙๔
หมวด ๙ อายุความ ๙๕–๑๐๑
ลักษณะ ๒ บทบัญญัติที่ใช้แก่ความผิดลหุโทษ ๑๐๒–๑๐๖
ภาค ๒ ความผิด
ลักษณะ ๑ ความผิดเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร
หมวด ๑ ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท
และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
๑๐๗–๑๑๒
หมวด ๒ ความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายในราชอาณาจักร ๑๑๓–๑๑๘
หมวด ๓ ความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายนอกราชอาณาจักร ๑๑๙–๑๒๙
หมวด ๔ ความผิดต่อสัมพันธไมตรีกับต่างประเทศ ๑๓๐–๑๓๕
ลักษณะ ๒ ความผิดเกี่ยวกับการปกครอง
หมวด ๑ ความผิดต่อเจ้าพนักงาน ๑๓๖–๑๔๖
หมวด ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ๑๔๗–๑๖๖
ลักษณะ ๓ ความผิดเกี่ยวกับการยุติธรรม
หมวด ๑ ความผิดต่อเจ้าพนักงานในการยุติธรรม ๑๖๗–๑๙๙
หมวด ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม ๒๐๐–๒๐๕
ลักษณะ ๔ ความผิดเกี่ยวกับศาสนา ๒๐๖–๒๐๘
ลักษณะ ๕ ความผิดเกี่ยวกับความสงบสุขของประชาชน ๒๐๙–๒๑๖
ลักษณะ ๖ ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภัยนตรายต่อประชาชน ๒๑๗–๒๓๕
ลักษณะ ๗ ความผิดเกี่ยวกับการปลอมและการแปลง
หมวด ๑ ความผิดเกี่ยวกับเงินตรา ๒๔๐–๒๔๙
หมวด ๒ ความผิดเกี่ยวกับดวงตรา ๒๕๐–๒๖๓
หมวด ๓ ความผิดเกี่ยวกับเอกสาร ๒๖๔–๒๖๙
ลักษณะ ๘ ความผิดเกี่ยวกับการค้า ๒๗๐–๒๗๕
ลักษณะ ๙ ความผิดเกี่ยวกับเพศ ๒๗๖–๒๘๗
ลักษณะ ๑๐ ความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย
หมวด ๑ ความผิดต่อชีวิต ๒๘๘–๒๙๔
หมวด ๒ ความผิดต่อร่างกาย ๒๙๕–๓๐๐
หมวด ๓ ความผิดฐานทำให้แท้งลูก ๓๐๑–๓๐๕
หมวด ๔ ความผิดฐานทอดทิ้งเด็ก คนป่วยเจ็บ หรือคนชรา ๓๐๖–๓๐๘
ลักษณะ ๑๑ ความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพและชื่อเสียง
หมวด ๑ ความผิดต่อเสรีภาพ ๓๐๙–๓๒๑
หมวด ๒ ความผิดฐานเปิดเผยความลับ ๓๒๒–๓๒๕
หมวด ๓ ความผิดฐานหมิ่นประสาท ๓๒๖–๓๓๓
ลักษณะ ๑๒ ความผิดเกี่ยวกับทรัพย์
หมวด ๑ ความผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวทรัพย์ ๓๓๔–๓๓๖
หมวด ๒ ความผิดฐานกรรโชก รีดเอาทรัพย์ ชิงทรัพย์ และปล้นทรัพย์ ๓๓๗–๓๔๐
หมวด ๓ ความผิดฐานฉ้อโกง ๓๔๑–๓๔๘
หมวด ๔ ความผิดโกงเจ้าหนี้ ๓๔๙–๓๕๑
หมวด ๕ ความผิดฐานยักยอก ๓๕๒–๓๕๖
หมวด ๖ ความผิดฐานรับของโจร ๓๕๗
หมวด ๗ ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ๓๕๘–๓๖๑
หมวด ๘ ความผิดฐานบุกรุก ๓๖๒–๓๖๖
ภาค ๓ ลหุโทษ ๓๖๗–๓๙๘

ประมวลกฎหมายอาญา

ภาค ๑
บทบัญญัติทั่วไป

ลักษณะ ๑
บทบัญญัติที่ใช้แก่ความผิดทั่วไป

หมวด ๑
บทนิยาม

มาตรา   ในประมวลกฎหมายนี้

(๑) "โดยทุจริต" หมายความว่า เพื่อแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายสำหรับตนเองหรือผู้อื่น

(๒) "ทางสาธารณ" หมายความว่า ทางบกหรือทางน้ำสำหรับประชาชนใช้ในการจราจร และให้หมายความรวมถึง ทางรถไฟและทางรถรางที่มีรถเดินสำหรับประชาชนโดยสารด้วย

(๓) "สาธารณสถาน" หมายความว่า สถานที่ใด ๆ ซึ่งประชาชนมีความชอบธรรมที่จะเข้าไปได้

(๔) "เคหสถาน" หมายความว่า ที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัย เช่น เรือน โรง เรือ หรือแพ ซึ่งคนอยู่อาศัย และให้หมายความรวมถึง บริเวณของที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยนั้นด้วย จะมีรั้วล้อมหรือไม่ก็ตาม

(๕) "อาวุธ" หมายความรวมถึง สิ่งซึ่งไม่เป็นอาวุธโดยสภาพ แต่ซึ่งได้ใช้หรือเจตนาจะใช้ประทุษร้ายร่างกายถึงอันตรายสาหัสอย่างอาวุธ

(๖) "ใช้กำลังประทุษร้าย" หมายความว่า ทำการประทุษร้ายแก่กายหรือจิตใจของบุคคล ไม่ว่าจะทำด้วยใช้แรงกายภาพหรือด้วยวิธีอื่นใด และให้หมายความรวมถึง การกระทำใด ๆ ซึ่งเป็นเหตุให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ไม่ว่าจะโดยใช้ยาทำให้มึนเมา สกดจิต หรือใช้วิธีอื่นใดอันคล้ายคลึงกัน

(๗) "เอกสาร" หมายความว่า กระดาษหรือวัตถุอื่นใดซึ่งได้ทำให้ปรากฏความหมายด้วยตัวอักษร ตัวเลข ผัง หรือแผนแบบอย่างอื่น จะเป็นโดยวิธีพิมพ์ ถ่ายภาพ หรือวิธีอื่นอันเป็นหลักฐานแห่งความหมายนั้น

(๘) "เอกสารราชการ" หมายความว่า เอกสารซึ่งเจ้าพนักงานได้ทำขึ้นหรือรับรองในหน้าที่ และให้หมายความรวมถึงสำเนาเอกสารนั้น ๆ ที่เจ้าพนักงานได้รับรองในหน้าที่ด้วย

(๙) "เอกสารสิทธิ" หมายความว่า เอกสารที่เป็นหลักฐานแห่งการก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิ

(๑๐) "ลายมือชื่อ" หมายความรวมถึง ลายพิมพ์นิ้วมือและเครื่องหมายซึ่งบุคคลลงไว้แทนลายมือชื่อของตน

(๑๑) "กลางคืน" หมายความว่า เวลาระหว่างพระอาทิตย์ตกและพระอาทิตย์ขึ้น

(๑๒) "คุมขัง" หมายความว่า คุมตัว ควบคุม ขัง กักขัง หรือจำคุก

(๑๓) "ค่าไถ่" หมายความว่า ทรัพย์สินหรือประโยชน์ที่เรียกเอา หรือให้ เพื่อแลกเปลี่ยนเสรีภาพของผู้ถูกเอาตัวไป ผู้ถูกหน่วงเหนี่ยว หรือผู้ถูกกักขัง

หมวด ๒
การใช้กฎหมายอาญา

มาตรา   บุคคลจักต้องรับโทษในทางอาญาต่อเมื่อได้กระทำการอันกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำนั้นบัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ และโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดนั้นต้องเป็นโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมาย

ถ้าตามบทบัญญัติของกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง การกระทำเช่นนั้นไม่เป็นความผิดต่อไป ให้ผู้ที่ได้กระทำการนั้นพ้นจากการเป็นผู้กระทำความผิด และถ้าได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษแล้ว ก็ให้ถือว่า ผู้นั้นไม่เคยต้องคำพิพากษาว่า ได้กระทำความผิดนั้น ถ้ารับโทษอยู่ ก็ให้การลงโทษนั้นสิ้นสุดลง

มาตรา   ถ้ากฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิด ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิด ไม่ว่าในทางใด เว้นแต่คดีถึงที่สุดแล้ว แต่ในกรณีที่คดีถึงที่สุดแล้ว ดังต่อไปนี้

(๑) ถ้าผู้กระทำความผิดยังไม่ได้รับโทษ หรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษที่กำหนดตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาล หรือเมื่อผู้กระทำความผิด ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้น หรือพนักงานอัยการร้องขอ ให้ศาลกำหนดโทษเสียใหม่ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง ในการที่ศาลจะกำหนดโทษใหม่นี้ ถ้าปรากฏว่า ผู้กระทำความผิดได้รับโทษมาบ้างแล้ว เมื่อได้คำนึงถึงโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง หากเห็นเป็นการสมควร ศาลจะกำหนดโทษน้อยกว่าโทษขั้นต่ำที่กฎหมายที่บัญญัติในภายหลังกำหนดไว้ ถ้าหากมี ก็ได้ หรือถ้าเห็นว่า โทษที่ผู้กระทำความผิดได้รับมาแล้วเป็นการเพียงพอ ศาลจะปล่อยผู้กระทำความผิดไปก็ได้

(๒) ถ้าศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง โทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดไม่ถึงประหารชีวิต ให้งดการประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และให้ถือว่า โทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาได้เปลี่ยนเป็นโทษสูงสุดที่จะพึงลงได้ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง

มาตรา   ผู้ใดกระทำความผิดในราชอาณาจักร ต้องรับโทษตามกฎหมาย

การกระทำความผิดในเรือไทยหรืออากาศยานไทย ไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่ใด ให้ถือว่า กระทำความผิดในราชอาณาจักร

มาตรา   ความผิดใดที่การกระทำแม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใดได้กระทำในราชอาณาจักรก็ดี ผลแห่งการกระทำเกิดในราชอาณาจักรโดยผู้กระทำประสงค์ให้ผลนั้นเกิดในราชอาณาจักร หรือโดยลักษณะแห่งการกระทำ ผลที่เกิดขึ้นนั้นควรเกิดในราชอาณาจักร หรือย่อมจะเล็งเห็นได้ว่า ผลนั้นจะเกิดในราชอาณาจักรก็ดี ให้ถือว่า ความผิดนั้นได้กระทำในราชอาณาจักร

ในกรณีการตระเตรียมการหรือพยายามกระทำการใดซึ่งกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด แม้การกระทำนั้นจะได้กระทำนอกราชอาณาจักร ถ้าหากการกระทำนั้นจะได้กระทำตลอดไปจนถึงขั้นความผิดสำเร็จ ผลจะเกิดขึ้นในราชอาณาจักร ให้ถือว่า การตระเตรียมการหรือพยายามกระทำความผิดนั้นได้กระทำในราชอาณาจักร

มาตรา   ความผิดใดที่ได้กระทำในราชอาณาจักร หรือที่ประมวลกฎหมายนี้ถือว่า ได้กระทำในราชอาณาจักร แม้การกระทำของผู้เป็นตัวการด้วยกัน ของผู้สนับสนุน หรือของผู้ใช้ให้กระทำความผิดนั้น จะได้กระทำนอกราชอาณาจักร ก็ให้ถือว่า ตัวการ ผู้สนับสนุน หรือผู้ใช้ให้กระทำ ได้กระทำในราชอาณาจักร

มาตรา   ผู้ใดกระทำความผิดดังระบุไว้ต่อไปนี้นอกราชอาณาจักร จะต้องรับโทษในราชอาณาจักร คือ

หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/18หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/19หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/20หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/21หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/22หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/23หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/24หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/25หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/26หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/27หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/28หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/29หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/30หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/31หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/32หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/33หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/34หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/35หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/36หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/37หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/38หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/39หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/40หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/41หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/42หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/43หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/44หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/45หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/46หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/47หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/48หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/49หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/50หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/51หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/52หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/53หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/54หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/55หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/56หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/57หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/58หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/59หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/60หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/61หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/62หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/63หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/64หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/65หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/66หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/67หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/68หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/69หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/70หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/71หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/72หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/73หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/74หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/75หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/76หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/77หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/78หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/79หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/80หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/81หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/82หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/83หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/84หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/85หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/86หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/87หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/88หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/89หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/90หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/91หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/92หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/93หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/94หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/95หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/96หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/97หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/98หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/99หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/100หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/101หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/102หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/103หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/104หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/105หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/106หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/107หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/108หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/109หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/110หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/111หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/112หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/113หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/114หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/115หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/116หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/117หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/118หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/119หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/120หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/121หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/122หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/123หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/124หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/125หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/126หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/127หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/128หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/129หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/130หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/131หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/132หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/133หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/134หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/135หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/136หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/137หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/138หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/139หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/140หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/141หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/142หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/143หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/144หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/145หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/146หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/147หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/148หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/149หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/150หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/151หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/152หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/153หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/154หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/155หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/156หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/157หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/158หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/159หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/160หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/161หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/162หน้า:พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา ๒๔๙๙.pdf/163
ภาค ๓
ลหุโทษ

มาตรา ๓๖๗  ผู้ใด เมื่อเจ้าพนักงานถามชื่อหรือที่อยู่เพื่อปฏิบัติการตามกฎหมาย ไม่ยอมบอก หรือแกล้งบอกชื่อหรือที่อยู่อันเป็นเท็จ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท

มาตรา ๓๖๘  ผู้ใดทราบคำสั่งของเจ้าพนักงานซึ่งสั่งการตามอำนาจที่มีกฎหมายให้ไว้ ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งนั้นโดยไม่มีเหตุหรือข้อแก้ตัวอันสมควร ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ถ้าการสั่งเช่นว่านั้นเป็นคำสั่งให้ช่วยทำกิจการในหน้าที่ของเจ้าพนักงานซึ่งกฎหมายกำหนดให้สั่งให้ช่วยได้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๖๙  ผู้ใดกระทำด้วยประการใด ๆ ให้ประกาศ ภาพโฆษณา หรือเอกสารใด ที่เจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ปิดหรือแสดงไว้ หรือสั่งให้ปิดหรือแสดงไว้ หลุดฉีกหรือไร้ประโยชน์ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๗๐  ผู้ใดส่งเสียง ทำให้เกิดเสียง หรือกระทำความอื้ออึง โดยไม่มีเหตุอันสมควร จนทำให้ประชาชนตกใจหรือเดือดร้อน ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท

มาตรา ๓๗๑  ผู้ใดพาอาวุธไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ โดยเปิดเผย หรือโดยไม่มีเหตุสมควร หรือพาไปในชุมนุมชนที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อนมัสการ การรื่นเริง หรือการอื่นใด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท และให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบอาวุธนั้น

มาตรา ๓๗๒  ผู้ใดทะเลาะกันอย่างอื้ออึงในทางสาธารณะหรือสาธารณสถาน หรือกระทำโดยประการอื่นใดให้เสียความสงบเรียบร้อยในทางสาธารณะหรือสาธารณสถาน ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๗๓  ผู้ใดควบคุมดูแลบุคคลวิกลจริต ปล่อยปละละเลยให้บุคคลวิกลจริตนั้นออกเที่ยวไปโดยลำพัง ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๗๔  ผู้ใดเห็นผู้อื่นตกอยู่ในภยันตรายแห่งชีวิต ซึ่งตนอาจช่วยได้โดยไม่ควรกลัวอันตรายแก่ตนเองหรือผู้อื่น แต่ไม่ช่วยตามความจำเป็น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๗๕  ผู้ใดทำให้รางระบายน้ำ ร่องน้ำ หรือท่อระบายของโสโครก อันเป็นสิ่งสาธารณะ เกิดขัดข้องหรือไม่สะดวก ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๗๖  ผู้ใดยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในเมือง หมู่บ้าน หรือที่ชุมนุมชน ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๗๗  ผู้ใดควบคุมสัตว์ดุหรือสัตว์ร้าย ปล่อยปละละเลยให้สัตว์นั้นเที่ยวไปโดยลำพัง ในประการที่อาจทำอันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๗๘  ผู้ใดเสพสุราหรือของเมาอย่างอื่นจนเป็นเหตุให้ตนเมา ประพฤติวุ่นวาย หรือครองสติไม่ได้ขณะอยู่ในถนนสาธารณะหรือสาธารณสถาน ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๗๙  ผู้ใดชักหรือแสดงอาวุธในการวิวาทต่อสู้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๘๐  ผู้ใดทำให้เกิดปฏิกูลแก่น้ำในบ่อ สระ หรือที่ขังน้ำ อันมีไว้สำหรับประชาชนใช้สอย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๘๑  ผู้ใดกระทำการทารุณต่อสัตว์ หรือฆ่าสัตว์โดยให้ได้รับทุกขเวทนาอันไม่จำเป็น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๘๒  ผู้ใดใช้ให้สัตว์ทำงานจนเกินสมควร หรือใช้ให้ทำงานอันไม่สมควร เพราะเหตุที่สัตว์นั้นป่วยเจ็บ ชรา หรืออ่อนอายุ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๘๓  ผู้ใดเมื่อเกิดเพลิงไหม้หรือสาธารณภัยอื่น และเจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ ถ้าผู้นั้นสามารถช่วยได้ แต่ไม่ช่วย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๘๔  ผู้ใดแกล้งบอกเล่าความเท็จให้เลื่องลือจนเป็นเหตุให้ประชาชนตื่นตกใจ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๘๕  ผู้ใด โดยไม่ได้รับอนุญาตอันชอบด้วยกฎหมาย กีดขวางทางสาธารณะจนอาจเป็นอุปสรรคต่อความปลอดภัยหรือความสะดวกในการจราจร โดยวางหรือทอดทิ้งสิ่งของ หรือโดยกระทำด้วยประการอื่นใด ถ้าการกระทำนั้นเป็นการกระทำโดยไม่จำเป็น ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๘๖  ผู้ใดขุดหลุมหรือราง หรือปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะ โดยไม่ได้รับอนุญาตอันชอบด้วยกฎหมาย หรือทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย แต่ละเลยไม่แสดงสัญญาณตามสมควรเพื่อป้องกันอุปัทวเหตุ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๘๗  ผู้ใดแขวน ติดตั้ง หรือวางสิ่งใดไว้ โดยประการที่น่าจะตกหรือพังลง ซึ่งจะเป็นเหตุอันตราย เปรอะเปื้อน หรือเดือดร้อน แก่ผู้สัญจรในทางสาธารณะ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๘๘  ผู้ใดกระทำการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกำนัล โดยเปลือยหรือเปิดเผยร่างกาย หรือกระทำการลามกอย่างอื่น ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๘๙  ผู้ใดกระทำด้วยประการใด ๆ ให้ของแข็งตกลง ณ ที่ใด ๆ โดยประการที่น่าจะเป็นอันตรายหรือเดือดร้อนรำคาญแก่บุคคล หรือเป็นอันตรายแก่ทรัพย์ หรือกระทำด้วยประการใด ๆ ให้ของโสโครกเปรอะเปื้อนหรือน่าจะเปรอะเปื้อนตัวบุคคลหรือทรัพย์ หรือแกล้งทำให้ของโสโครกเป็นที่เดือดร้อนรำคาญ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๙๐  ผู้ใดกระทำโดยประมาท และการกระทำนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๙๑  ผู้ใดใช้กำลังทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ถึงกับเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๙๒  ผู้ใดทำให้ผู้อื่นเกิดความกลัวหรือความตกใจโดยการขู่เข็ญ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๙๓  ผู้ใดดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้าหรือด้วยการโฆษณา ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๙๔  ผู้ใดไล่ต้อนหรือทำให้สัตว์ใด ๆ เข้าในสวน ไร่ หรือนา ของผู้อื่น ที่ได้แต่งดินไว้ เพาะพันธุ์ไว้ หรือมีพืชพันธุ์หรือผลิตผลอยู่ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๙๕  ผู้ใดควบคุมสัตว์ใด ๆ ปล่อยปละละเลยให้สัตว์นั้นเข้าในสวน ไร่ หรือนา ของผู้อื่น ที่ได้แต่งดินไว้ เพาะพันธุ์ไว้ หรือมีพืชพันธุ์หรือผลิตผลอยู่ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๙๖  ผู้ใดทิ้งซากสัตว์ซึ่งอาจเน่าเหม็นในหรือริมทางสาธารณะ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๓๙๗  ผู้ใด ในที่สาธารณสถานหรือต่อหน้าธารกำนัล กระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการรังแกหรือข่มเหงผู้อื่น หรือกระทำให้ผู้อื่นได้รับความอับอายหรือเดือดร้อนรำคาญ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๓๙๘  ผู้ใดกระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการทารุณต่อเด็กอายุยังไม่เกินสิบสามปี คนป่วยเจ็บ หรือคนชรา ซึ่งต้องพึ่งผู้นั้นในการดำรงชีพหรือการอื่นใด ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

บรรณานุกรม[แก้ไข]

  • "พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499". (2499, 15 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 73, ตอน 95 ก, ฉบับพิเศษ. หน้า 1–171.

งานนี้ไม่มีลิขสิทธิ์ เพราะมีลักษณะตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งบัญญัติว่า

"มาตรา 7 สิ่งต่อไปนี้ไม่ถือว่าเป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตินี้
(1) ข่าวประจำวัน และข้อเท็จจริงต่าง ๆ ที่มีลักษณะเป็นเพียงข่าวสาร อันมิใช่งานในแผนกวรรณคดี แผนกวิทยาศาสตร์ หรือแผนกศิลปะ
(2) รัฐธรรมนูญ และกฎหมาย
(3) ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่ง คำชี้แจง และหนังสือโต้ตอบของกระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่น
(4) คำพิพากษา คำสั่ง คำวินิจฉัย และรายงานของทางราชการ
(5) คำแปลและการรวบรวมสิ่งต่าง ๆ ตาม (1) ถึง (4) ที่กระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่น จัดทำขึ้น"