พระราชพงสาวดารกรุงสรีอยุธยา ฉบับความสมเด็ดกรมพระปรมานุชิตชิโนรส/เล่ม 1/ตอน 3
ครั้นถึงสักราช 732 ปีจอโทสก, สมเด็ดพระบรมราชาธิราชเจ้าเข้ามาแต่เมืองสุพรรณบุรี, เสนาบดีกราบทูนว่า, สมเด็ดพระบรมราชาธิราชเจ้าสเด็ดเข้ามา, สมเด็ดพระราเมสวรก็ออกไปอันเชินสเด็ดเข้ามาพระนครถวายราชสมบัติ, แล้วถวายบังคมลากลับขึ้นไปลพบุรีดั่งเก่า.
สักราช 733 ปีกุน ตรีสก, สมเด็ดพระบรมราชาธิราชเจ้า, สเด็ดไปเอาเมืองฝ่ายเหนือและได้เมืองเหนือทั้งปวง.
สักราช 734 ปีชวด จัตวาสก, สเด็ดไปเอาเมืองนครพังคาและเมืองแซงเซา
สักราช 735 ปีฉลู เบญจศก, สเด็ดไปเอาเมืองชากังราว, และพระยาไชยแก้ว พระยากำแหงเจ้าเมือง, ออกต่อรบท่าน ๆ ได้ตัวพระยาไชยแก้วตาย, แต่พระยากำแหงและไพร่พลทั้งปวงหนีเข้าเมืองได้, ทัพหลวงก็สเด็ดกลับคืนมาพระนคร.
สักราช 736 ปีขาน ฉสก, สมเด็ดพระบรมราชาธิราชเจ้าพระมหาเถรธัมกัลญาน, แรกสถาปนาพระสรีรัตนมหาธาตุฝ่ายบุรพทิส, หน้าพระบันชั้นสิงห์สูง 19 วา, ยอดนพสูนย์สูง 3 วา.
สักราช 737 ปีเถาะสัปตสก, สเด็ดไปเอาเมืองพระพิสนุโลก, และได้ตัวขุนสามแก้วเจ้าเมือง, กวาดครัวอพยพมาครั้งนั้นมาก.
สักราช 738 ปีมะโรงอัถสก, สเด็ดไปเอาเมืองชากังราวได้ พระยากำแหงและท้าวผากองคิดกันว่า จะยกตีทัพหลวง, ครั้นทำมิได้ ท้าวผากองเลิกทัพหนี, สเด็ดยกทัพหลวงตามตีทัพท้าวผากองแตก, ได้ท้าวพระยาเสนาขุนหมื่นครั้งนั้นมาก, แล้วทัพหลวงสเด็ดกลับคืนพระนคร.
สักราช 740 ปีมะเมียสัมริทธิสก, ไปเอาเมืองชากังราวเล่า, ครั้งนั้นมหาธัมราชาออกมาถวายบังคม.
สักราช 742 ปีวอกโทสก, สเด็ดไปเอาเมืองเชียงไหม่, และไห้เข้าปล้นเมืองนครลำปางมิได้, จึ่งแต่งหนังสือไห้เข้าไป. หมื่นนครไห้เจ้าเมืองนครลำปางออกมาถวายบังคม, แล้วทัพหลวงสเด็ดกลับคืนพระนคร.