หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๖๖
เล่ม ๔๐น่า ๗
ราชกิจจานุเบกษา
มาตรา๑๖บททั้งหลายในประมวลกฎหมายนี้ ซึ่งว่าด้วยสมบูรณ์แห่งสัญญานั้น ท่านให้ยกมาใช้ปรับแก่กรณีใด ๆ ซึ่งจะพึงก่อให้เกิดหนี้ ฤๅแก้ไขฤๅระงับหนี้ แล้วแต่จะพึงได้โดยพฤติการ
มาตรา๑๖การก่อให้เกิดสิทธิก็ดี ระงับสิทธิฤๅแก้ไขสิทธิก็ ดี และการชำรหนี้ก็ดี ท่านว่าต้องกระทำโดยสุจริต
มาตรา๑๘ท่านให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าบุคคลทุกคนกระทำการโดยสุจริต
มาตรา๑๙ความสุจริตนั้น ถ้ามิได้ประกอบด้วยความรมัดรวังอันพึงคาดหมายได้แต่วิญญูชนไซร้ ท่านว่าจะยกเอามาเปนข้อต่อสู้คดีมิได้
มาตรา๒๐ความตกลงกันว่าบุคคลจะไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งความทุจริตของตนนั้น ท่านว่าเปนโมฆะ
มาตรา๒๑ถ้ามีข้อสงสัยในกรณีหนี้แล้ว ท่านให้วินิจฉัยให้เปนคุณแก่ฝ่ายลูกหนี้
มาตรา๒๒ถ้าจะส่งดอกเบี้ยเมื่อใด ๆ และดอกเบี้ยนั้นมิได้กำหนดอัตราไว้โดยสัญญา กฎหมาย ท่านให้ใช้อัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี
