หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
23
| ซี เมนโบกพอหมาย | แทน ทัด หินแฮ | |
| ดี ขัดแม้เบี่ยงใช้ | ชั่วแก้กลับเสีย | |
| รู้ เขียนคุ้มแท้โทษ | ทางหลง ลืมแฮ | |
| รู้ อ่านกันวิจารณ์ | ผิดพลั้ง | |
| รู้ เลขหลีกโง่งง | ทรัพย์สาป สูญเนอ | |
| รู้ ประพฤติพ้นทั้ง | ทุกข์ภัย | |
| ดำรงราชานุภาพ เลขาธิการ | ||
โคลงความจน
วชิรญาณวิเศษ เล่ม 4 จ.ศ. 1250 หน้า 207
| อาหารบริโภค | กันตาย | |
| สรรพสัตว์จำเป็นหมาย | เท่านั้น | |
| ใครขาดบริโภคกาย | เกือบวิบัติ | |
| นั่นแลจวบจนชั้น | เอกแท้ทางจน |
