ผ้าลินินจึงอิงกับเสื้อคลุมในฐานะสิ่งที่มูลค่าเท่ากันหรือสิ่งที่แลกเปลี่ยนกับมันได้ กรดบิวทิริกเป็นสารคนละตัวกับโพรพิลฟอร์เมต แต่ทั้งสองต่างประกอบจากสารเคมีเดียวกัน ได้แก่ คาร์บอน (C) ไฮโดรเจน (H) และออกซิเจน (O) และยังมีในสัดส่วนร้อยละเดียวกัน คือ C4H8O2 หากโพรพิลฟอร์เมตถูกเทียบเท่ากับกรดบิวทิริก ในความสัมพันธ์นี้ ประการแรก โพรพิลฟอร์เมตถือเป็นเพียงรูปการดำรงอยู่ของ C4H8O2 และประการที่สอง กล่าวได้ว่ากรดบิวทิริกก็ประกอบด้วย C4H8O2 เช่นกัน ด้วยการเทียบเท่าโพรพิลฟอร์เมตกับกรดบิวทิริก ส่วนประกอบทางเคมีของทั้งสองจึงแสดงออกมาแตกต่างจากรูปกายของพวกมัน[a]
หากเรากล่าวว่า: ในฐานะมูลค่า สินค้าเป็นเพียงวุ้นแรงงานมนุษย์ การวิเคราะห์ของเราจึงลดทอนสินค้าเป็นนามธรรมมูลค่า ทว่ามิได้มอบรูปมูลค่าที่แตกต่างจากรูปธรรมชาติของสินค้าเองแก่สินค้า แต่ในความสัมพันธ์มูลค่าของสินค้าหนึ่งต่อสินค้าอื่น เป็นในทางกลับกัน ลักษณะมูลค่าของสินค้าผุดขึ้นมาผ่านความสัมพันธ์ที่มีต่อสินค้าอื่น
ตัวอย่างเช่น การเทียบเท่าเสื้อคลุมในฐานะสิ่งมูลค่ากับผ้าลินิน เป็นการเทียบเท่าแรงงานซึ่งจุอยู่ในเสื้อคลุมกับแรงงานซึ่งจุอยู่ในผ้าลินิน จริงอยู่ว่า การตัดเย็บซึ่งทำเสื้อคลุมเป็นแรงงานรูปธรรมคนละชนิดกับการถักทอซึ่งทำผ้าลินิน แต่การเทียบเท่ากับการถักทอนั้น แท้จริงแล้ว ลดทอนการตัดเย็บลงเหลือสิ่งที่เป็นอย่างเดียวกันจริงในแรงงานทั้งสอง คือ ลักษณะร่วมของแรงงานมนุษย์ โดยทางอ้อมอย่างนี้ ได้กล่าวว่า การถักทอตราบเท่าที่ถักทอมูลค่า ก็ปราศจากตำหนิที่ทำให้แยกแยะจากการตัดเย็บได้ และจึงเป็นแรงงานมนุษย์นามธรรม การแสดงออกสมมูลของสินค้าต่างชนิดกันเท่านั้นที่เผยลักษณะเฉพาะของแรงงานก่อมูลค่า ด้วยการลดทอนแรงงานต่างชนิดซึ่งจุอยู่ในสินค้าต่างชนิดอย่างแท้จริงลงเหลือสิ่งร่วม คือ แรงงานมนุษย์โดยทั่วไป[1]
- ↑ หมายเหตุในฉบับที่ 2 แฟรงคลิน นักเศรษฐศาสตร์เรืองนาม หนึ่งในคนแรก ๆ ที่มองทะลุธรรมชาติของมูลค่า ได้กล่าวว่า: „เพราะการค้ามิใช่สิ่งใดเลยนอกจากการแลกเปลี่ยนแรงงานหนึ่งกับแรงงานอื่น มูลค่าของทุกสิ่งประเมินได้เที่ยงที่สุดด้วยแรงงาน“ („The Works of B. Franklin etc., edited by Sparks“) บอสตัน 1836, เล่ม II, หน้า 267.) แฟรงคลินไม่ทันตระหนักว่าเมื่อประเมินมูลค่าของทุกสิ่ง „ด้วยแรงงาน“ แล้ว เขาได้เพิกความแตกต่างระหว่างแรงงานที่แลกเปลี่ยนกัน —— และจึงลดทอนมันลงเหลือแรงงานมนุษย์เดียวกัน แม้ไม่ทันทราบ แต่เขาก็กล่าวออกมา แรกพูดถึง „แรงงานหนึ่ง“ แล้วจากนั้น „แรงงานอื่น“ และจบด้วย „แรงงาน“ ไร้คำขยาย ในฐานะแก่นสารของมูลค่าของทุกสิ่ง
มาคส์, ทุน 1 ฉบับที่ 42
- ↑ กรดบิวทิริกและโพรพิลฟอร์เมตมีสูตรโมเลกุลเดียวกัน (C4H8O2) แต่มีโครงสร้างโมเลกุลต่างกัน (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)
