ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๐๖

แม่แบบผิดพลาด: มีการลบช่องที่ไม่ได้ใช้ออก โปรดเติมกลับเข้าไป (โปรดดูเอกสารกำกับแม่แบบ)

ประชุมโคลงโลกนิติ
โคลงหมายเลข ๖

หน้า ๗๐-๗๑

๖.

ก. ใบพ้อคนห่อหุ้ม		กฤษณา
หอมระรวยไปมา		ทั่วผู้

ข. ใบไม้ชนห่อหุ้ม		กฤษณา
ใบอบรสคันธา		กลิ่นเกลี้ยง

ค. ชนใดเด็ดหญ้าห่อ		กฤษณา
อีกสรรพคนธา		กลิ่นฟุ้ง

ง. ใบพ้อพันห่อหุ้ม		กฤษณา
หอมระรวยรสพา		เพริศด้วย

เชิงอรรถ

^ก คาถาหมายเลข ๖ ตรงกับใน โลกนีติ ร., ธรรมนีติ ร. และ สุตวัฑฒนนีติ ร. แต่เขียนต่างไปบ้าง คือ

ตคฺครญฺจ – ธรรมนีติ ร., กรมศิลปากร (๒๔๙๐) ใช้ ตครญฺจ; สุตวัฑฒนนีติ ร. ใช้ ตคํรว

สุรภี วายฺติ – ธรรมนีติ ร. ใช้ คนฺธํ วายนฺติ

ใบพ้อ – ใบต้นกะพ้อ เป็นต้นปาล์มชนิดหนึ่ง แต่ในคาถา ปลาเสน แปลว่า ทองกวาว
กฤษณา – ส่วนของเนื้อไม้ซึ่งมีสีดำ เกิดเมื่อต้นไม้มีบาดแผล กลิ่นหอม ใช้ทำยาได้ แต่ในคาถา ตคฺครญฺจ คือ พุดจีบหรือพุดสวน (ดังนั้น บาทแรกหากแปลตามคาถาก็น่าจะเป็น ใบทองกวาวห่อดอกพุดจีบหรือพุดสวน)
คันธา – คันธะ คือ กลิ่นหอม
ฤๅม้วย – ไม่จาง ไม่หมด ไม่สิ้นไป