ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๑๔
หน้า ๘๑-๘๒
๑๔.
| มณฺฑโก สหปิ ปทฺมํ | ปทฺมิ คนฺเธน ลภติ | |
| ภมรา วาสทุรมฺ | ปทฺมคนฺเธสุ ลภติ[ก] | |
| หิโตปเทศ มิตรลาภ | ||
| ก. กบกับบัวเกิดใกล้ | กันนา | |
| รสแห่งดอกบุปผา | ห่อนรู้ |
| แมลงภู่อยู่คณนา | นับโยชน์ | |
| เชยซาบเกสรสู้ | สอดสร้อยแสวงหา | |
| สำนวนเก่า | ||
| ข. กบเกิดในสระใต้ | บัวบาน | |
| ฤๅห่อนรู้รสมาลย์ | หนึ่งน้อย |
| ภุมราอยู่ไกลสถาน | นับโยชน์ ก็ดี | |
| บินโบกมาค้อยค้อย[ข] | เกลือกเคล้าเสาวคนธ์ | |
| สมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศร | ||
เชิงอรรถ
[แก้ไข]ก คาถาหมายเลข ๑๔ เดิมไม่ปรากฏที่มา ได้อ้างตาม นิยะดา (๒๕๓๘)
ข ค้อยค้อย – คือ คล้อย ๆ; สอนอ่าน (ร.ศ. ๑๒๖, ๒๔๖๕, ๒๔๗๕) ใช้ ค่อยค้อย
บทอธิบายศัพท์
[แก้ไข]- ห่อนรู้ – ไม่รู้