ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๒๘
หน้าตา
หน้า ๙๙-๑๐๐
๒๘.
| กุกุเฏ จ อมิตฺตสฺมึ | มิตฺตสฺมิมฺปิ น วิสฺสเส | |
| ยถา กปฺปติ ตํ มิตฺรํ | สฺรวโทสํ ปกาสิตา[ก] | |
| ไม่ปรากฏที่มา | ||
| ก. มีมิตรจิตอย่าให้ | สนิทนัก | |
| อันใช่มิตรอย่ารัก | ร่วมไร้ |
| ผิดพ้องหมองใจจัก | แสวงโทษ ตนนา | |
| มีเท่าใดรู้ไซร้ | ส่อสิ้นทุกอัน | |
| สำนวนเก่า | ||
| ข. รักมิตรอย่าคบสนิท | ทั้งตน | |
| อันใช่มิตรอย่ายล | กล่าวใกล้ |
| รักแล้วบ่เห็นผล | เป็นโทษ คุณนา | |
| โทษเท่าใดเห็นไซร้ | ส่อสิ้นทุกอัน | |
| สำนวนเก่า | ||
| ค. มิตรพาลอย่าคบให้ | สนิทนัก | |
| พาลใช่มิตรอย่ามัก | กล่าวใกล้ |
| ครั้นคราวเคียดคุมชัก | เอาโทษ ใส่นา | |
| รู้เหตุสิ่งใดไซร้ | ส่อสิ้นกลางสนาม | |
| สมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศร | ||
เชิงอรรถ
[แก้ไข]ก โลกนีติ ร. และ ธรรมนีติ ร. มีคาถาตรงกันและมีความหมายใกล้เคียงกับบทนี้ดังนี้
| "น วิสฺสาเส อมิตตสฺส | มิตฺตญฺจาปิ น วิสฺสเส | |
| กทาจิ กุปฺปิเต มิตฺเต | สพฺพโทสปกาสโก" |
บทอธิบายศัพท์
[แก้ไข]- ส่อสิ้น – ฟ้องหมด เปิดเผยให้ผู้อื่นรู้จนหมด
- กลางสนาม – ในที่ชุมชน กลางชุมชน