นิทานเวตาล

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
นิทานเวตาล
ของ
ตราของ น.ม.ส.
พิมพ์แจกเป็นที่ระลึก
ในงานพระราชทานเพลิงศพ
ท้าววรคณานันต์ (ม.ร.ว.ปั้ม มาลากุล)
วันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๒
ณเมรุวัดเทพศิรินทราวาส
พิมพ์ที่โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร

นิทานเวตาล
ของ
ตราของ น.ม.ส.
พิมพ์แจกเป็นที่ระลึก
ในงานพระราชทานเพลิงศพ
ท้าววรคณานันต์ (ม.ร.ว.ปั้ม มาลากุล)
วันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๒
ณเมรุวัดเทพศิรินทราวาส
พิมพ์ที่โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร

Antu quickopen.svg นิทานเวตาล Antu quickopen.svg


เวตาล


พิมพ์ที่โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร
๒๔๘๒

บรรณานุกรม[แก้ไข]

  • น.ม.ส. (2482). นิทานเวตาล. พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร. [พิมพ์แจกเป็นที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพท้าววรคณานันท์ (ม.ร.ว.ปั้ม มาลากุล) วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส].

งานนี้ ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติแล้ว เพราะลิขสิทธิ์ได้หมดอายุตามมาตรา 19 และมาตรา 20 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งระบุว่า

ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นบุคคลธรรมดา
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย
  2. ถ้ามีผู้สร้างสรรค์ร่วม ลิขสิทธิ์หมดอายุ
    1. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย หรือ
    2. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ไม่เคยโฆษณานั้นเลยก่อนที่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายจะถึงแก่ความตาย
ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นนิติบุคคล หรือถ้าไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น
  2. แต่ถ้าได้โฆษณางานนั้นในระหว่าง 50 ปีข้างต้น ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก