การปกครองแคว้นลาวและเขมรของฝรั่งเศส

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Kanpokkhrong Lao Lae Khamen, p 1.jpg

การปกครองแคว้นลาวและเขมร
ของฝรั่งเศส
(สังเขป)
กระทรวงมหาดไทย
พุทธศักราช ๒๔๘๓
พิมพ์ที่โรงพิมพ์กรมรถไฟ
นายอุดม กัลยาณมิตร ผู้พิมพ์โฆษณา ๒๖/๘/๘๓

คำนำ

ด้วย พณฯ นายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี ได้มีบัญชาให้กระทรวงมหาดไทยเรียบเรียงลักษณะการปกครองในแคว้นลาวและแคว้นเขมรของฝรั่งเศสขึ้นเสนอ กระทรวงมหาดไทยได้จัดการรวบรวมและเรียบเรียงเสนอขึ้นไปตามความประสงค์แล้ว มีบัญชาให้จัดพิมพ์ขึ้นเป็นเล่มเพื่อประโยชน์แก่การศึกษาส่วนหนึ่ง กระทรวงมหาดไทยจึงได้จัดการพิมพ์หนังสือเรื่องนี้ขึ้นตามบัญชา แต่ทว่า ในการรวบรวมและเรียบเรียงหนังสือเรื่องนี้ มีเวลาน้อย ไม่มีโอกาสที่จะสืบสวนค้นคว้าข้อความและหลักฐานได้ทั่วถึง ฉะนั้น หนังสือเล่มนี้จึงอาจมีข้อบกพร่องคลาดเคลื่อนอยูบ้างโดยธรรมดา กระทรวงมหาดไทยจึงขอทำความเข้าใจไว้ณที่นี้ด้วย

กระทรวงมหาดไทย
วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๘๓

สารบาญ
บทที่ ๑. การปกครองส่วนกลางของอินโดจีนฝรั่งเศส หน้า
บทที่ ๒. การปกครองแคว้นต่าง ๆ ของอินโดจีนฝรั่งเศส "
บทที่ ๑. การปกครองส่วนกลางของแคว้นลาว " ๑๒
บทที่ ๒. การปกครองส่วนภูมิภาคและส่วนท้องถิ่นของแคว้นลาว " ๑๖
บทที่ ๓. เจ้าและข้ารัฐการพื้นเมืองในแคว้นลาว " ๒๑
บทที่ ๔. การศาลยุตติธรรมในแคว้นลาว " ๒๕
บทที่ ๕. ลักษณะการบริหารและกิจการบางอย่างในแคว้นลาว " ๒๘
บทที่ ๑. การปกครองส่วนกลางของแคว้นเขมร " ๔๑
บทที่ ๒. การปกครองส่วนภูมิภาคและส่วนท้องถิ่นของแคว้นเขมร " ๔๕
บทที่ ๓. เจ้าและข้ารัฐการพื้นเมืองในแคว้นเขมร " ๔๙
บทที่ ๔. การศาลยุตติธรรมในแคว้นเขมร " ๕๒
บทที่ ๕. ลักษณะการบริหารและกิจการบางอย่างในแคว้นเขมร " ๕๓

บรรณานุกรม[แก้ไข]

  • กระทรวงมหาดไทย. (2483). การปกครองแคว้นลาวและเขมรของฝรั่งเศส. พระนคร: โรงพิมพ์กรมรถไฟ.

งานนี้ ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติแล้ว เพราะลิขสิทธิ์ได้หมดอายุตามมาตรา 19 และมาตรา 20 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งระบุว่า

ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นบุคคลธรรมดา
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย
  2. ถ้ามีผู้สร้างสรรค์ร่วม ลิขสิทธิ์หมดอายุ
    1. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย หรือ
    2. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ไม่เคยโฆษณางานนั้นเลยก่อนที่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายจะถึงแก่ความตาย
ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นนิติบุคคล หรือถ้าไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น
  2. แต่ถ้าได้โฆษณางานนั้นในระหว่าง 50 ปีข้างต้น ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก