นิทานโบรานคดี

| หน้า | บันทัด | คำผิด | คำถูก | |||
| 23 | สุดท้าย | รู | รู้ | |||
| 34 | 3 | ก | ก็ | |||
| 43 | 17 | ตรด | ตรัด | |||
| 49 | 15 | เหน | เห็น | |||
| 92 | สุดท้าย | สมาธ | สมาธิ | |||
| 126 | 7 | ผู | ผู้ | |||
| 128 | 2 | Musuem | Museum | |||
| 162 | 11 | สมเดด | สมเด็ด | |||
| 174 | 12 | ผู | ผู้ | |||
| 207 | 17 | พมพ์ | พิมพ์ | |||
| 233 | 8 | 5 น | 5 คน | |||
| 233 | 10 | จน | จีน | |||
| 237 | 10 | ขน | ขึ้น | |||
| 264 | สุดท้าย | หทาน | ทหาน | |||
| 307 | 6 | ขน | ขึ้น | |||
| 315 | 1 | หนิง | หนึ่ง | |||
| 319 | 1 | ประทบ | ประทับ | |||
| 326 | สุดท้าย | นก | นึก | |||
| 337 | 7 | ขน | ขึ้น | |||
| 361 | 2 | เมอ | เมื่อ | |||
| 369 | 9 | บุต | บุตร | |||
| 374 | 5 | Clacial piriod | Glacial period | |||
| 377 | 14 | Civilisation | Civilization | |||
| 394 | 4 | ไห้ | ได้ | |||
| 403 | 16 | Lassoxing | Lassoitig | |||
| 416 | 7 | ผู | ผู้ | |||
| 460 | 15 | Lassoo | Lasso | |||
| 478 | 20 | ของ | สอง |
พนะท่าน จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัถมนตรี ปรารภงานพระราชทานเพลิงพระสพสมเด็ดพระเจ้าบรมวงส์เทอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งกำหนดไนวันที่ 11 มีนาคม พ.ส. นี้ ว่าสมควนจะจัดหนังสือตีพิมพ์ขึ้นเพื่อแจกชำร่วยเปนที่ระลึกอนุสรแด่สมเด็ดพระเจ้าบรมวงส์เทอพระองค์นั้น ไนถานะที่พระองค์ท่านซงเปนสมาชิกกิตติมสักดิของวรรนคดีสมาคมแห่งประเทสไทย และเปนที่ปรึกสาราชการของกรมสิลปากร จึงสั่งให้กรมสิลปากรจัดหาเรื่องหนังสือที่กล่าวนี้ กรมสิลปากรเห็นว่าหนังสือสำหรับแจกควนจะเปนเรื่องที่ซงนิพนธ์ และเปนเรื่องที่ยังไม่เคยตีพิมพ์แพร่หลาย ก็จะเหมาะด้วยประการทั้งปวง มาระลึกขึ้นได้ว่าสมเด็ดกรมพระยาดำรงราชานุภาพซงหนังสือขึ้นไหม่ไว้เรื่องหนึ่ง คือเรื่อง “นิทานโบรานคดี” และเพิ่งจะซงพระนิพนธ์เส็ดเมื่อก่อนหน้าสิ้นพระชนม์ไม่กี่วัน ถ้ามีโอกาสจัดพิมพ์ขึ้นไห้แพร่หลาย ก็จะได้ประโยชน์เกี่ยวกับความรู้เรื่องเก่าไม่น้อย กรมสิลปากรจึงจัดการติดต่อขอต้นฉบับจากทายาท ก็มีแก่ไจมอบไห้ตามประสงค์ กรมสิลปากรนำเสนอเรื่องแด่พนะท่านนายกรัถมนตรี พนะท่านนายกรัถมนตรีมีความยินดีอนุโมทนา เปนอันว่าได้มีโอกาสจัดตีพิมพ์หนังสือเรื่องนิทานโบรานคดีเปนสาธารนะกุสลขึ้นเปนครั้งแรกด้วยเหตุดั่งกล่าวมานี้
หนังสือ นิทานโบรานคดี กล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับความรู้ไนทางพูมิสาตร ประวัติสาตร โบรานคดี และขนบทำเนียมประเพนีต่าง ๆ ตามความซงจำของสมเด็ดกรมพระยาดำรงราชานุภาพ แบ่งออกเปนตอน ๆ ตามลักสนะเรื่อง เปนต้นนิทานเรื่อง “ค้นเมืองโบราน” ซงเล่าเรื่องการค้นหาพระเจดีย์ซึ่งสมเด็ดพระนเรสวรมหาราชโปรดไห้ส้างขึ้นเปนที่ระลึกไนคราวชนช้างกับสัตรู และซงได้ชัยชนะหย่างเด็ดขาดงดงาม เปนสงครามกู้ชาติ ไห้ชาติไทยคงความเปนไทยมาได้จนทุกวันนี้ ไนพระราชพงสาวดารกล่าวว่าสมเด็ดพระนเรสวรมหาราชซงทำยุทธหัตถีหรือชนช้างกับราชสัตรูที่ตำบนหนองสาหร่าย แต่ไม่กล่าวว่าตำบนนี้หยู่ที่ไหน จึงเปนเหตุไห้มีการสำหรวดตรวดค้นกัน จนพบพระเจดีย์อันเปนอนุสาวรีย์เทิดเกียรติไทยซึ่งปรักหักพังซ่อนหยู่ไนป่ารก สมเด็ดกรมพระยาดำรงราชานุภาพซงเล่าเรื่องตอนนี้ กล่าวถึงต้นเหตุที่ไปตรวดค้น และซงวินิฉัยเรื่องตามที่กล่าวไว้ไนพระราชพงสาวดารด้วยหลักโบรานคดี กะทำไห้ผู้ที่อ่านแล้วได้รับความรู้และความภาคพูมิไจไนชาติของตน อีกเรื่องหนึ่งซงเล่าถึงเรื่องจังหวัดเพชรบูรน์เมื่อครั้งสเด็ดไปราชการยังจังหวัดนั้น ซงเล่าถึงพูมิประเทส ระยะทาง และประวัติของจังหวัดเพชรบูรน์ไว้ละเอียดละออ เปนความรู้ของผู้ที่ไฝ่ไจไนเรื่องซึ่งเปนส่วนหนึ่งของประเทสบ้านเกิดเมืองนอนที่รักของตน ไช่แต่เท่านั้น เมื่อเร็ว ๆ นี้สมเด็ดกรมพระยาดำรงราชานุภาพยังประทานบันทึกเรื่องจังหวัดเพชรบูรน์ไนลางประการมาไห้กรมสิลปากรเปนแนวสำหรับสำหรวดตรวดค้นต่อไป และกรมสิลปากรก็ได้ส่งบันทึกนั้นไปยังจังหวัดเพชรบูรน์เพื่อสำหรวดตรวดค้นต่อไปไนเวลาอันควน แต่งานสำหรวดตรวดค้นเรื่องโบรานคดีย่อมกินเวลานาน ทั้งผู้สำหรวดตรวดค้นต้องเปนคนมีความอดทน เพียร รัก และสนไจด้วย จึงจะทำงานชนิดนี้ลุล่วงไปได้ รวมความหนังสือ นิทานโบรานคดี มีเรื่องที่ไห้ความรู้เปนต่าง ๆ กัน เปนประโยชน์แก่นักสึกสาผู้ไคร่ไนความรู้เกี่ยวกับเรื่องของชาติหย่างเกินคุนค่า
กรมสิลปากรขออนุโมทนาไนกุสลสาธารนะประโยชน์ซึ่งพนะท่าน จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัถมนตรี โปรดไห้ตีพิมพ์หนังสือนี้เปนของชำร่วยอนุสรแด่สมเด็ดพระเจ้าบรมวงส์เทอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ หากพระองค์ท่านซงซาบด้วยญานวิถีได ๆ คงจะซงอนุโมทนาด้วยพระหรึทัยอันประกอบด้วยปีติโสมนัสหาที่สุดมิได้ และหวังว่าผู้ที่ได้รับแจกไปคงชอบไจอ่านและยินดีอนุโมทนาโดยทั่วกัน.
กรมสิลปากร
15 กุมภาพันธ์ 2487

เรื่องต่าง ๆ ที่จะเล่าต่อไปนี้ล้วนเปนเรื่องจิงซึ่งตัวฉันได้รู้เห็นเอง มิไช่คิดประดิถขึ้นไหม่ แต่เปนเรื่องเกร็ดนอกพงสาวดาร จึงเรียกว่า “นิทานโบรานคดี” เหตุที่จะเขียนนิทานเหล่านี้เกิดแต่ลูกที่หยู่ด้วยหยากรู้เรื่องเก่าแก่ก่อนเทอเกิด ถึงเวลานั่งกินอาหารพร้อมกัน มักชวนไห้เล่าไห้ฟังเนือง ๆ ส่วนตัวฉันเองเมื่อตกมาถึงเวลาแก่ชรา ดูก็ชอบเล่าอะไร ๆ ไห้เด็กฟังเหมือนหย่างคนแก่ที่เคยเห็นมาแต่ก่อน แม้ตัวฉันเองเมื่อยังเปนหนุ่มก็เคยชอบไต่ถามท่านผู้ไหย่หย่างเดียวกัน ยังจำได้ถึงสมัยเมื่อฉันเปนนายทหานมหาดเล็กประจำหยู่ไนพระบรมมหาราชวัง เวลาค่ำมักชอบไปเฝ้าสมเด็ดเจ้าฟ้ากรมสมเด็ดพระบำราบปรปักส์ที่วังตรงหน้าประตูวิเสสชัยสรี ทูนถามถึงเรื่องโบรานต่าง ๆ ท่านก็โปรดตรัดเล่าไห้ฟังโดยไม่ซงรังเกียด ดูเหมือนจะพอพระหรึทัยไห้ทูนถามด้วยเสียอีก การที่คนแก่ชอบเล่าอะไรไห้เด็กฟังน่าจะเปนธัมดามนุสมาแต่ดึกดำบรรพ แต่โดยมากเล่าแล้วก็แล้วไป ต่อบางทีจึงมีคนเขียนเรื่องที่เล่าลงไว้เปนลายลักสน์อักสร ตัวฉันเองเดิมก็ไม่ได้คิดว่าจะเขียน แต่ลูกหยิงพูนพิสมัยเทอว่าเรื่องต่าง ๆ ที่ฉันเล่าไห้ฟังล้วนมีแก่นสารเปนคติน่ารู้ ถ้าปล่อยไห้สูญเสีย น่าเสียดาย เทออ้อนวอนขอไห้ฉันเขียนรักสาไว้ไห้เปนประโยชน์แก่ลูกหลานและผู้อื่นต่อไป ฉันจึงได้เริ่มเขียนนิทานโบรานคดีมาตั้งแต่ พ.ส. 2483 แต่ไม่ได้กำหนดว่าจะเขียนเรื่องชนิดได สุดแต่นึกเรื่องอะไรขึ้นได้ เห็นว่าน่าจะเขียน ก็เขียนลงเปนนิทาน นึกเรื่องไดได้ก่อนก็เขียนก่อน เรื่องไดนึกขึ้นได้พายหลังก็เขียนทีหลัง นิทานที่เขียนจึงเปนเรื่องหลายหย่างต่างชนิดระคนปนกัน แต่หวังไจว่าผู้อ่านจะไม่เสียเวลาเปล่าด้วยอ่านนิทานเหล่านี้.
| คำนำของกรมสิลปากร | หน้า | ก | – | ค | ||||
| คำนำนิทานโบรานคดี | ” | ง | – | จ | ||||
| 1. | นิทานที่ 1 เรื่องพระพุทธรูปประหลาด |
” | 1 | – | 7 | |||
| 2. | นิทานที่ 2 เรื่องพระครูวัดฉลอง |
” | 8 | – | 16 | |||
| 3. | นิทานที่ 3 เรื่องเสือไหย่เมืองชุมพร |
” | 17 | – | 28 | |||
| เรื่องเสือไหย่เมืองชุมพร | ” | 19 | ||||||
| 4. | นิทานที่ 4 เรื่องห้ามไม่ไห้เจ้าไปเมืองสุพรรน |
” | 29 | – | 41 | |||
| 5. | นิทานที่ 5 เรื่องของแปลกที่เมืองชัยบุระไนอินเดีย |
” | 42 | – | 53 | |||
| ชนช้าง | ” | 47 | ||||||
| รือสีดัดตน | ” | 49 | ||||||
| ถูกสาบ | ” | 52 | ||||||
| 6. | นิทานที่ 6 เรื่องของแปลกที่เมืองพารานสี |
หน้า | 54 | – | 67 | |||
| ย่ำยาม | ” | 60 | ||||||
| ทุ่มโมง | ” | 61 | ||||||
| ขานยาว | ” | 62 | ||||||
| ลักสนะรับแขกเมือง | ” | 63 | ||||||
| ลอยบาป | ” | 64 | ||||||
| 7. | นิทานที่ 7 เรื่องสืบพระสาสนาไนอินเดีย |
” | 68 | – | 95 | |||
| มรึคทายวัน | ” | 70 | ||||||
| พุทธคยา | ” | 74 | ||||||
| เรื่องมหาโพธิสมาคม | ” | 82 | ||||||
| เสาะหาพุทธเจดีย์ | ” | 85 | ||||||
| พระบรมธาตุ | ” | 85 | ||||||
| พระสรีมหาโพธิ | ” | 88 | ||||||
| รอยพระพุทธบาท | ” | 90 | ||||||
| พระพุทธรูป | ” | 91 | ||||||
| อธิบายท่อนท้าย | ” | 93 | ||||||
| 8. | นิทานที่ 8 เรื่องเจ้าพระยาอภัยราชา (โรลังยัคมินส) |
” | 96 | – | 101 | |||
| 9. | นิทานที่ 9 เรื่องหนังสือหอหลวง |
หน้า | 102 | – | 130 | |||
| 10. | นิทานที่ 10 เรื่องความไข้เมืองเพชรบูรน์ |
” | 131 | – | 157 | |||
| 11. | นิทานที่ 11 เรื่องโจรแปลกประหลาด |
” | 158 | – | 173 | |||
| เรื่องโจรทิม | ” | 158 | ||||||
| เรื่องโจรจันท์ | ” | 163 | ||||||
| 12. | นิทานที่ 12 เรื่องตั้งโรงพยาบาล |
” | 174 | – | 194 | |||
| 13. | นิทานที่ 13 เรื่องอนามัย |
” | 195 | – | 214 | |||
| ตั้งหมอตำบน | ” | 197 | ||||||
| ทำยาโอสถสาลา | ” | 198 | ||||||
| แพทย์ประจำเมือง | ” | 202 | ||||||
| ทำหนองปลูกฝีดาด | ” | 205 | ||||||
| ทำสิรัมแก้พิสหมาบ้า | ” | 209 | ||||||
| โอสถสาลา | ” | 213 | ||||||
| 14. | นิทานที่ 14 เรื่องโรงเรียนมหาดเล็กหลวง |
” | 215 | – | 227 | |||
| 15. | นิทานที่ 15 เรื่องอั้งยี่ |
หน้า | 228 | – | 269 | |||
| เหตุที่เกิดพวกอั้งยี่ไนเมืองจีน | ” | 229 | ||||||
| อั้งยี่ไนแหลมมลายู | ” | 235 | ||||||
| อั้งยี่แรกมีไนเมืองไทย | ” | 238 | ||||||
| อั้งยี่ไนเมืองไทยเมื่อรัชกาลที่ 4 | ” | 241 | ||||||
| อั้งยี่ไนเมืองไทยเมื่อต้นรัชกาลที่ 5 | ” | 244 | ||||||
| อั้งยี่กำเริบที่เมืองระนองและพูเก็ต | ” | 248 | ||||||
| เรื่องอั้งยี่งี่หินหัวควาย | ” | 254 | ||||||
| อั้งยี่ไนกรุงเทพฯ เปลี่ยนขบวน | ” | 256 | ||||||
| ปราบอั้งยี่เมื่อรัชกาลที่ 5 | ” | 257 | ||||||
| เปลี่ยนวิธีควบคุมอั้งยี่ | ” | 265 | ||||||
| 16. | นิทานที่ 16 เรื่องลานช้าง |
” | 270 | – | 290 | |||
| ทางที่ไป | ” | 270 | ||||||
| วินิฉัยชื่อเมืองนครราชสีมา | ” | 272 | ||||||
| ลานนกะเรียน | ” | 274 | ||||||
| ไทยลานช้าง | ” | 276 | ||||||
| พิธีบายสรี | ” | 278 | ||||||
| สมาคมไทยหย่างโบราน | ” | 280 | ||||||
| บ้านขี้ทูด | หน้า | 282 | ||||||
| คนคิดผิด | ” | 283 | ||||||
| พระยาโพธิ | ” | 285 | ||||||
| ชาวลานช้างไหว้เจ้า | ” | 288 | ||||||
| 17. | นิทานที่ 17 เรื่องแม่น้ำโขง |
” | 291 | – | 321 | |||
| ลักสนะแม่น้ำโขง | ” | 291 | ||||||
| เดินดง | ” | 303 | ||||||
| เรื่องผีบุญ | ” | 306 | ||||||
| คนต่างจำพวก | ” | 311 | ||||||
| ของโบราณ | ” | 316 | ||||||
| 18. | นิทานที่ 18 เรื่องค้นเมืองโบราน |
” | 322 | – | 350 | |||
| เรื่องเมืองชเลียง | ” | 322 | ||||||
| เรื่องเมืองอู่ทอง | ” | 330 | ||||||
| เรื่องพระเจดีย์ยุธหัตถี | ” | 341 | ||||||
| 19. | นิทานที่ 19 เรื่องเมืองไทยมีพระเจ้าแผ่นดิน 2 พระองค์ |
” | 351 | – | 373 | |||
| 20. | นิทานที่ 20 เรื่องจับช้าง (ภาคต้น) |
” | 374 | – | 406 | |||
| ตำนานการจับช้าง | หน้า | 374 | ||||||
| 20. | นิทานที่ 20 เรื่องจับช้าง (ภาคปลาย) |
” | 407 | – | 479 | |||
| วิธีจับช้าง | ” | 407 | ||||||
| อธิบายเบื้องต้น | ” | 407 | ||||||
| ช้างเถื่อนไนเมืองไทย | ” | 408 | ||||||
| ลักสนะจับช้างเถื่อน | ” | 413 | ||||||
| วิธีวังช้าง | ” | 415 | ||||||
| วิธีโพนช้าง | ” | 424 | ||||||
| ตอนเตรียมการ | ” | 426 | ||||||
| ตอนเข้าป่า | ” | 428 | ||||||
| ตอนตามช้าง | ” | 430 | ||||||
| ตอนคล้องช้าง | ” | 432 | ||||||
| วิธีจับช้างหย่างราชกิลา | ” | 434 | ||||||
| ลักสนะปกโขลง | ” | 435 | ||||||
| พเนียด | ” | 438 | ||||||
| วิธีคล้องช้างที่พเนียด | ” | 441 | ||||||
| หัดช้าง | ” | 461 |
งานนี้ ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติแล้ว เพราะลิขสิทธิ์ได้หมดอายุตามมาตรา 19 และมาตรา 20 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งระบุว่า
- ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นบุคคลธรรมดา
- ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย
- ถ้ามีผู้สร้างสรรค์ร่วม ลิขสิทธิ์หมดอายุ
- เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย หรือ
- เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ไม่เคยโฆษณางานนั้นเลยก่อนที่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายจะถึงแก่ความตาย
- ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นนิติบุคคล หรือถ้าไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์
- ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น
- แต่ถ้าได้โฆษณางานนั้นในระหว่าง 50 ปีข้างต้น ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก
Public domainPublic domainfalsefalse
